Zabezpieczenie przeciwpożarowe Zamku Królewskiego w Warszawie do roku 1795 / Bogusław Ulicki.

Katalog
Artykuły
Pobierz opis bibliograficzny
  • Autor/twórca: Ulicki, Bogusław.
  • Tytuł: Zabezpieczenie przeciwpożarowe Zamku Królewskiego w Warszawie do roku 1795 / Bogusław Ulicki.
  • Hasła przedmiotowe/Temat:
    • Bezpieczeństwo pożarowe budynków.
    • Obiekty zabytkowe.
  • Opis: Źródła mówiące o zabezpieczeniu Zamku Królewskiego przed pożarami pochodzą najczęściej z XVIII stulecia. We wcześniejszych wiekach per analogiam do Starej i Nowej Warszawy, Zamek dysponował narzędziami gaśniczymi. Najprostsze jak sikawki typu strzykawka (drewniane lub mosiężne), wiadra (drewniane albo skórzane) konwie, kadzie, beczki, bosaki i drabiny mogły być wytwarzane przez krajowych, w tym warszawskich rzemieślników. Sikawki duże wozowe (na podwoziu kołowym, ciągnionym przez parę koni) lub wężowe, były prawdopodobnie sprowadzane z Niemiec, Francji lub Anglii. Zasady bezpiecznego używania ognia do ogrzewania i oświetlania, właściwego składowania materiałów palnych (drewna opałowego, siana słomy, prochu itp.), alarmowania o pożarze, organizacji gaszenia pożarów oraz ratowania ludzi i mienia w Zamku nie były skodyfikowane przed XVIII w. Wspomniany, niedawno odnaleziony rękopis zawiera podstawowe normy bezpieczeństwa pożarowego zakresem i formą nieco podobne do porządku ogniowego Pałacu Saskiego. Brak podpisu i adresata sugeruje, że dokument mógł być jedynie projektem rozporządzenia, w dodatku nieznanego autora. Prawna ułomność tego tekstu, objawiająca się nieuwzględnieniem opisu zasad alarmowania i gaszenia pożarów, może świadczyć o tym, że miał on mniejsze znaczenie niż wcześniejsze dokumenty warszawskie. Na specjalną uwagę zasługuje konstytucja sejmowa z 1766 r., dzięki której można było wykupić nieruchomości sąsiadujące z Zamkiem, co w dużym stopniu ograniczało wpływ ewentualnego pożaru kamienic na zabudowania zamkowe. Niezwykłe jak na poziom świadomości ówczesnego społeczeństwa było nowatorskie zabezpieczenie królewskiej rezydencji przed wyładowaniami atmosferycznemi. [Streszczenie Autora]
  • Dokument nadrzędny: //W: Kronika Zamkowa biuletyn informacyjny Zamku Królewskiego w Warszawie / red. Magdalena Bajer, Adam Rutkowski Warszawa : strony 245-261.
  • 000 @ 02660naa 2200205 i 4500
  • 001 @ SGSPk23000029
  • 005 @ 20230509100057.0
  • 008 @ 230202s2021 pl 000 0 pol d
  • 040 a WA SGSP/GK c WA SGSP/GK d WA SGSP/GK d WA SGSP/IB
  • 100 
    1
    a Ulicki, Bogusław. e Autor
  • 245 
    1
    0
     a Zabezpieczenie przeciwpożarowe Zamku Królewskiego w Warszawie do roku 1795 / c Bogusław Ulicki.
  • 336 a Tekst b txt 2 rdacontent
  • 337 a Bez urządzenia pośredniczącego b n 2 rdamedia
  • 338 a Wolumin b nc 2 rdacarrier
  • 380 a Artykuły
  • 520 a Źródła mówiące o zabezpieczeniu Zamku Królewskiego przed pożarami pochodzą najczęściej z XVIII stulecia. We wcześniejszych wiekach per analogiam do Starej i Nowej Warszawy, Zamek dysponował narzędziami gaśniczymi. Najprostsze jak sikawki typu strzykawka (drewniane lub mosiężne), wiadra (drewniane albo skórzane) konwie, kadzie, beczki, bosaki i drabiny mogły być wytwarzane przez krajowych, w tym warszawskich rzemieślników. Sikawki duże wozowe (na podwoziu kołowym, ciągnionym przez parę koni) lub wężowe, były prawdopodobnie sprowadzane z Niemiec, Francji lub Anglii. Zasady bezpiecznego używania ognia do ogrzewania i oświetlania, właściwego składowania materiałów palnych (drewna opałowego, siana słomy, prochu itp.), alarmowania o pożarze, organizacji gaszenia pożarów oraz ratowania ludzi i mienia w Zamku nie były skodyfikowane przed XVIII w. Wspomniany, niedawno odnaleziony rękopis zawiera podstawowe normy bezpieczeństwa pożarowego zakresem i formą nieco podobne do porządku ogniowego Pałacu Saskiego. Brak podpisu i adresata sugeruje, że dokument mógł być jedynie projektem rozporządzenia, w dodatku nieznanego autora. Prawna ułomność tego tekstu, objawiająca się nieuwzględnieniem opisu zasad alarmowania i gaszenia pożarów, może świadczyć o tym, że miał on mniejsze znaczenie niż wcześniejsze dokumenty warszawskie. Na specjalną uwagę zasługuje konstytucja sejmowa z 1766 r., dzięki której można było wykupić nieruchomości sąsiadujące z Zamkiem, co w dużym stopniu ograniczało wpływ ewentualnego pożaru kamienic na zabudowania zamkowe. Niezwykłe jak na poziom świadomości ówczesnego społeczeństwa było nowatorskie zabezpieczenie królewskiej rezydencji przed wyładowaniami atmosferycznemi. [Streszczenie Autora]
  • 650 
     
    4
     a Bezpieczeństwo pożarowe budynków.
  • 650 
     
    7
     a Obiekty zabytkowe. 2 DBN
  • 773 b [s.n.], 1983-. i //W: t Kronika Zamkowa biuletyn informacyjny Zamku Królewskiego w Warszawie / red. Magdalena Bajer, Adam Rutkowski d Warszawa : g strony 245-261. w SGSPk21001743
  • 901 a 118208