Wrzesień 2001 r. przeszedł do historii największych katastrof, co powoduje konieczność zmian ideologii oraz praktyki zarządzania ryzykiem. Omówiono skutki socjalno-ekonomiczne, utratę zaufania społeczeństwa, niezdolność naukowego wytłumaczenia eksplozji w Tuluzie, strach społeczeństwa przed katastrofami nuklearnymi. Przedstawiono propozycje nowej polityki rządu, rolę systemów normalizacyjnych typu ISO, nowelizację przepisów w zakresie prawnych uwarunkowań obowiązków i odpowiedzialności pomiędzy państwem a przedsiębiorcami. Konieczne jest stworzenie globalnego, kompletnego systemu bezpieczeństwa obejmującego zarówno pracowników, jak i osoby trzecie oraz środowisko.
Awaria zakładów chemicznych Tuluza (2001).