Świadomość zagrożeń niesionych przez czad, wśród dzieci w wieku szkolnym - Lewicka Sylwia; Szkoła Główna Służby Pożarniczej (1982-2023).; Markiewicz, Marek (Warszawa : Szkoła Główna Służby Pożarniczej, 2021)
Tlenek węgla (II) potocznie nazywany czadem, jest jednym z głównych związków zawierających się w powstającym przy spalaniu dymie. Niesie on bardzo duże zagrożenie dla organizmów żywych przez swoją specyfikę a którą jest znacznie większe powinowactwo do łączenia się z transportującą tlen w organizmie hemoglobiną. Połączenia te są dużo bardziej trwałe niż w przypadku tlenu co powoduje blokowanie możliwości jego dostarczania do tkanek składowych.Nazywany przez specjalistów cichym zabójcą, jest praktycznie niewykrywalny za pomocą zmysłów ludzkich. Nie widać go, nie czuć oraz nie posiada smaku a jego działanie na ciało niesie poważne skutki w postaci możliwości spowodowania zgonu. Sposób jego powstawania jest bardzo powszechny i spotkać się z nim można dosłownie wszędzie, gdyż jest on substancją powstającą podczas spalania odbywającego się w warunkach innych niż doskonałe. W swoim składzie zawiera jeden atom tlenu oraz jeden atom węgla dwuwartościowego. Jest to substancja bardzo dobrze mieszająca się z powietrzem co daje efekt szybkiego jego rozchodzenia się w kubaturach pomieszczeń w których dojdzie do wypływu. Najczęstszymi powodami jego gromadzenia w miejscach do tego nieprzeznaczonych są: awarie przewodów kominowych (na zasadzie nieszczelności) oraz wynikające z nieprawidłowego i niezgodnymi z zasadami użytku systemów wentylacji w domostwach. Częstą praktyką mogącą spowodować tragiczne w skutkach efekty jest fakt ingerencji osób trzecich w ich funkcjonowanie, na zasadzie zakrywania kratek wentylacyjnych, co może spowodować przykładowo sytuacje odwrócenia ciągu w piecach grzewczych dając efekt kumulowania spalin w środku mieszkań. Jedyną i dającą pewną gwarancję zabezpieczenia swoich mieszkań przed wystąpieniem w nich sytuacji niebezpiecznych związanych z tlenkiem węgla (II) jest przeprowadzanie regularnych testów kominiarskich (które zresztą są wymagane prawnie) oraz stosowanie czujek czadu. Urządzenia te pozwalają na bezobsługowe i ciągłe kontrolowanie jego obecności w powietrzu oraz dając sygnał dźwiękowy ostrzegawczy w przypadku zbliżenia się do poziomu niebezpiecznego. Częstą praktyką są też akcje informacyjne prowadzone przez między innymi Państwową Straż Pożarną mające na celu wzbudzenie wśród narodu praktyki dbania o własne bezpieczeństwo i zapobiegania zaczadzeniom. Celem pracy jest zbadanie poziomu wiedzy osób w młodym wieku na temat tej substancji, jej cech charakterystycznych, sposobie wykrywania, reagowaniu na zaistniałe sytuacje niebezpieczne oraz stosowania w swoich prywatnych domostwach urządzeń przed nią zabezpieczających. Metodą do tego wykorzystaną była ankieta internetowa, zawierająca 21 prostych pytań, pozwalających na zbadanie poziomu świadomości. Przeprowadzono ją w kilku szkołach podstawowych oraz w środowisku własnym uzyskując wynik na poziomie 88 przesłanych zgłoszeń. W końcowej części pracy dokonano przedstawienia zgromadzonych wyników w postaci wykresów oraz dokonano analizy jej poszczególnych pytań, odnosząc się do zgromadzonych danych i proponując sposoby poprawienia wiedzy ogólnej społeczeństwa w badanej tematyce. [Streszczenie Autora]
Praca na CD
Bibliografia, netografia, wykaz aktów prawnych na stronie 69.
Keywords: dzieci; Tlenek węgla; Praca dyplomowa