Analiza ergonomii pojazdu specjalnego - dźwig - Maciusik, Michał; Kupicz, Włodzimierz; Szkoła Główna Służby Pożarniczej (1982-2023). (Warszawa : Szkoła Główna Służby Pożarniczej, 2020)
Samochody specjalne typu dźwig oraz ratownictwa drogowego są dysponowane do nietypowych i długotrwałych akcji ratowniczych prowadzonych przez Państwową Straż Pożarną. Są pojazdami wykorzystywanymi szczególnie do zadań związanych z ratownictwem drogowym i będą używane do przyciągania, podnoszenia i holowania ciężkich przedmiotów, samochodów osobowych, ciężarowych i autobusów. Przy takich akcjach kluczowa jest wygoda i bezpieczeństwo dla użytkowników obsługujących ten specjalistyczny sprzęt. Powyższa praca dyplomowa przedstawia analizę ergonomii, podczas wykorzystania tych pojazdów w działaniach ratowniczych prowadzonych na drogach komunikacyjnych i nie tylko. Ergonomicznie wykonane pojazdy gwarantują większe bezpieczeństwo i komfort pracy. To z kolei przekłada się również na efektywność podejmowanych czynności. Praca przedstawia szerszy pogląd konkretnych wymiarów elementów nadwozia które mają wpływ na ergonomię podczas użytkowania. W tym celu wykonane zostały pomiary wymiarów wewnętrznych kabiny, długości i szerokości stopni wejściowych, wielkości zastosowanych drzwi do kabiny, pomiarów wielkości kabiny operatora dźwigu oraz dostępności do platformy roboczej pojazdów oraz ich skrytek. Przyjrzano się także umiejscowieniu oraz dostępności do osprzętu, a także funkcjonalności sprawiania osprzętu. Przedstawiono podział i klasyfikację pojazdów pożarniczych a także przytoczono przepisy dla operatorów tych maszyn. Ocenę oparto na trzech samochodach specjalnych o różnych charakterystykach pracy i budowy z różnych lat produkcji i wykonania zabudowy. Przeanalizowano samochody z jednostek ratowniczo-gaśniczych z Krakowa i Warszawy a pojazdami tymi są: SCDz 40 VOLVO FM - ISS Wawrzaszek, SCDz Bumar Łabędy 50 DUT 0502S oraz SCRd RENAULT K520 Rotator – Szczęśniak. Oceny ergonomicznego zaprojektowania poszczególnych elementów wyposażenia tych samochodów porównano w odniesieniu do Polskich Norm. Rozpatrując usprawnienia ergonomii w takich pojazdach, musi być podjęta współpraca, przede wszystkim rozmowa na linii producent bądź firma wykonująca karoserie a użytkownik, który dogłębnie poznaje walory i słabe strony sprzętu podczas pracy nim. Samochody specjalne należałoby projektować i budować uwzględniając wszystkie uwagi i potrzeby strażaków w tej materii. Szczególnie uwzględniając zasady ergonomii oraz bezpieczeństwa ratowników, a tym samym możliwości ograniczania obciążeń układu kostno-mięśniowego. Dzięki takim zabiegom w przyszłości można uniknąć zjawiska przeciążeń jakim poddawany jest strażak w czasie pobierania i lokowania sprzętu ratowniczego w pojeździe pożarniczym, co przyniesie efekt także w postaci zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia urazów i obrażeń. [Streszczenie Autora]
Praca na CD
Bibliografia, netografia, wykaz norm i aktów prawnych na stronach 46-48.
Keywords: Pojazdy specjalne; Wypadki drogowe; Akcja ratowniczo-gaśnicza; Praca dyplomowa