Odzież ochronna dla strażaków Metody badań laboratoryjnych oraz wymagania dotyczące skuteczności odzieży ochronnej użytkowanej podczas gaszenia pożarów w przestrzeni otwartej. PN-EN ISO 15384:2020-10 wersja polska. - Polski Komitet Normalizacyjny (Warszawa : Polski Komitet Normalizacyjny, 2025)
W niniejszym dokumencie określono metody badań oraz wymagania minimalne dotyczące skuteczności indywidualnej odzieży ochronnej skonstruowanej w taki sposób, aby chroniła ciało użytkownika, z wyjątkiem głowy, rąk i stóp, noszonej podczas gaszenia pożarów w przestrzeni otwartej i podczas wykonywania działań towarzyszących. Odzież ta nie jest przeznaczona do zapewniania ochrony podczas uwięzienia w pożarze. W niniejszym dokumencie uwzględniono ogólną konstrukcję wyrobu odzieżowego, minimalny poziom skuteczności użytych materiałów oraz metody badań stosowane do wyznaczania tych poziomów. Niniejszego dokumentu nie stosuje się do odzieży przeznaczonej do użytkowania w sytuacjach związanych z gaszeniem pożarów w obiektach budowlanych (EN 469 lub ISO 11999-3), podczas akcji ratowniczych (ISO 18639), ani w sytuacjach, w których przewiduje się wysoki poziom promieniowania podczerwonego (ISO 15538 lub EN 1486); dokument nie dotyczy również odzieży chroniącej przed zagrożeniami chemicznymi, biologicznymi, elektrycznymi lub wynikającymi z promieniowania. W niniejszym dokumencie nie uwzględniono ochrony przed wysokim ryzykiem mechanicznym, takiej jak ochrona podczas użytkowania pilarek łańcuchowych.
Elementy dodatkowe : Elementy dodatkowe PN-EN ISO 15384:2020-10/A1:2022-03 wersja angielska.
Wprowadza ISO 15384:2018 - IDT, EN ISO 15384:2020 - IDT
Zastępuje PN-EN 15614:2009 wersja polska
Keywords: Metody badawcze; Odzież ochronna; Normy; Środki ochrony indywidualnej