Wpływ dodatków eterów glikoli na właściwości pian wytwarzanych z wybranych roztworów surfaktantów anionowych - Mizerski, Andrzej; Szkoła Główna Służby Pożarniczej (1982-2023).; Ciupak, Mateusz (Warszawa : Szkoła Główna Służby Pożarniczej, 2020)
Głównym celem pracy był wybór odpowiedniego glikoeteru do zastosowania jako rozpuszczalnik organiczny w koncentratach pianotwórczych. Praca składa się z trzech części. Pierwsza z nich – literaturowa zawiera opis pian gaśniczych, środków pianotwórczych oraz eterów glikoli. Zostały tu zawarte właściwości, klasyfikacja, zastosowanie oraz sposoby i sprzęt służący do wytwarzania pian gaśniczych. Opisano również właściwości, klasyfikację oraz ogólny skład środków pianotwórczych. Na końcu przedstawiono cel stosowania eterów glikoli oraz ich wpływ ich obecności na właściwości roztworów surfaktantowych. Druga część pracy poświęcona jest badaniom laboratoryjnym, które polegały na analizie wpływu dodatków eterów glikoli na właściwości pian wytwarzanych z wybranych roztworów surfaktantów anionowych. Badaniu poddano trzy surfaktanty (laurylosiarczan sodu, bis(2-etyloheksylo)sulfobursztynian sodu, Sulforokanol L370) oraz pięć eterów glikoli. Zdolność pianotwórczą wyznaczono dla roztworów zawierających: surfaktant w jednym z dwóch stężeń (4 g/dm3, 6 g/dm3) oraz glikoeter w odpowiedniej proporcji do ilości surfaktantu. Jako punkt odniesienia służyła próbka zawierająca wyłącznie surfaktant. Opisano metodykę badań oraz przebieg pojedynczego pomiaru. Wyniki pomiarów przedstawiono w tabelach oraz na wykresach. Trzecia część pracy poświęcona jest analizie wyników pomiarów. Scharakteryzowany został tu każdy z pięciu glikoeterów użytych do badań oraz ich wpływ na poszczególne surfaktanty. Na podstawie przeprowadzonych badań wywnioskowano, że nie jest możliwe jednoznaczne określenie ogólnego wpływu rozpuszczalników organicznych na zdolności pianotwórcze roztworów koncentratów. Została tu również zaobserwowana istotna kwestia jaką jest synergizm pomiędzy związkiem powierzchniowo czynnym a użytym eterem glikolu. Jednym z wniosków jest to iż porównując wyłącznie próbki zawierające rozpuszczalnik organiczny zdolności pianotwórcze roztworów ulegały poprawie wraz ze wzrostem ilości glikoeterów. Najlepszym rozpuszczalnikiem okazał się eter monobutylowy glikolu etylenowego. [Streszczenie Autora]
Praca na CD
Bibliografia, netografia, wykaz norm i aktów praenych na stronach 75-76.
Keywords: Związki powierzchniowo czynne; Praca dyplomowa; Środki gaśnicze pianotwórcze