Atmosfery wybuchowe. Zapobieganie wybuchowi i ochrona przed wybuchem. . Część 1: pojęcia podstawowe i metodyka. Część 1: pojęcia podstawowe i metodyka. PN-EN 1127-1:2011 (Warszawa : Polski Komitet Normalizacyjny, 2014)
W niniejszej Normie Europejskiej określono metody identyfikowania i oceny niebezpiecznych sytuacji prowadzących do wybuchu oraz projektowe i konstrukcyjne rozwiązania odpowiednie dla wymaganego stopnia bezpieczeństwa. Osiąga się to w wyniku: - oceny ryzyka; - redukcji ryzyka. Bezpieczeństwo urządzeń, systemów ochronnych i komponentów może być osiągnięte przez usunięcie zagrożeń i/lub ograniczenie ryzyka, tj. przez: a) odpowiednią konstrukcję (bez użycia zabezpieczeń); b) stosowanie zabezpieczeń; c) informacje dotyczące użytkowania; d) inne środki zapobiegawcze. Środki zgodne z a) (zapobieganie) i b) (ochrona) rozpatrywane są w Rozdziale 6, środki zgodne z c) rozpatrywane są w Rozdziale 7. Środki zgodne z d) nie są opisywane w niniejszej Normie Europejskiej. Znajdują się one w EN ISO 12100-1:2010, Rozdział 6. Środki zapobiegawcze i zabezpieczające w niniejszej normie nie zapewnią wymaganego poziomu bezpieczeństwa, dopóki urządzenia, systemy ochronne i komponenty nie będą działać zgodnie z przeznaczeniem i nie będą zainstalowane i utrzymywane odpowiednio do przyjętych zasad praktyki lub wymagań. W niniejszej normie określono ogólne metody projektowania i konstruowania w celu pomocy projektantom i producentom w osiągnięciu bezpieczeństwa przeciwwybuchowego konstruowanych urządzeń, systemów ochronnych i komponentów. Niniejsza Norma Europejska ma zastosowanie do wszelkich urządzeń, systemów ochronnych i komponentów przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem, w warunkach atmosferycznych. Atmosfery w tych przestrzeniach mogą powstawać z udziałem przetwarzanych materiałów palnych, stosowanych lub uwalnianych przez urządzenia, systemy ochronne i komponenty lub z udziałem materiałów znajdujących się w sąsiedztwie urządzeń, systemów ochronnych i komponentów i/lub z udziałem materiałów konstrukcyjnych urządzeń, systemów ochronnych i komponentów. Niniejsza Norma Europejska ma zastosowanie do urządzeń, systemów ochronnych i komponentów na wszystkich etapach ich użytkowania. Niniejsza Norma Europejska ma zastosowanie jedynie do urządzeń grupy II, które są przeznaczone do użytku w miejscach innych niż podziemne części kopalń i te części naziemnych instalacji kopalń, które są narażone na obecność metanu i/lub palnego pyłu. Niniejsza Norma Europejska nie ma zastosowania do: 1) urządzeń medycznych przeznaczonych do stosowania w środowisku medycznym; 2) urządzeń, systemów ochronnych i komponentów tam, gdzie zagrożenie wybuchem wynika wyłącznie z obecności substancji wybuchowych lub substancji niestabilnych chemicznie; 3) urządzeń, systemów ochronnych i komponentów tam, gdzie wybuch może nastąpić z powodu reakcji substancji chemicznej z utleniaczami innymi niż tlen atmosferyczny lub z powodu innych niebezpiecznych reakcji, lub warunków innych niż atmosferyczne; 4) urządzeń przeznaczonych do stosowania w warunkach domowych i niezawodowych, gdzie przestrzenie zagrożone wybuchem mogą powstawać wyjątkowo, wyłącznie jako wynik przypadkowej nieszczelności instalacji gazowej; 5) środków ochrony indywidualnej określonych w dyrektywie 89/686/EWG; 6) statków dalekomorskich i ruchomych jednostek przybrzeżnych, łącznie z urządzeniami na pokładzie takich statków lub jednostek; 7) środków transportu, tj. pojazdów i ich przyczep przeznaczonych wyłącznie do przewozu pasażerów drogą powietrzną lub siecią drogową, kolejową lub wodną, jak również środków transportu towarów drogą powietrzną, publiczną siecią drogową lub kolejową, lub drogą wodną; pojazdy przeznaczone do pracy w przestrzeniach zagrożonych wybuchem nie powinny być wyłączone; 8) projektowania i konstruowania systemów zawierających zamierzony, kontrolowany proces spalania, dopóki nie mogą one działać jak źródła zapłonu w przestrzeniach zagrożonych wybuchem.
Przedmowa 4 Wprowadzenie 5 1 Zakres normy 6 2 Powołania normatywne 7 3 Terminy i definicje 8 4 Ocena ryzyka 8 4.1 Postanowienia ogólne 8 4.2 Identyfikacja zagrożeń wybuchem 9 4.2.1 Postanowienia ogólne 9 4.2.2 Właściwości palne 9 4.2.3 Przebieg wybuchu 9 4.2.4 Prawdopodobieństwo wystąpienia niebezpiecznej atmosfery wybuchowej 10 4.3 Identyfikacja zagrożeń spowodowanych zapłonem 11 4.3.1 Postanowienia ogólne 11 4.3.2 Właściwości zapłonowe 11 4.3.3 Prawdopodobieństwo wystąpienia efektywnych źródeł zapłonu 11 4.4 Ocena możliwych skutków wybuchu 12 5 Możliwe źródła zapłonu 12 5.1 Gorące powierzchnie 12 5.2 Płomienie i gorące gazy (łącznie z gorącymi cząstkami) 13 5.3 Iskry wytwarzane mechanicznie 13 5.4 Urządzenia elektryczne 14 5.5 Prądy błądzące, katodowa ochrona przed korozją 14 5.6 Elektryczność statyczna 14 5.7 Uderzenie pioruna 15 5.8 Fale elektromagnetyczne o częstotliwości radiowej (RF) od 104 Hz do 3 × 1011 Hz 15 5.9 Fale elektromagnetyczne od 3 × 1011 Hz do 3 × 1015 Hz 15 5.10 Promieniowanie jonizujące 16 5.11 Ultradźwięki 16 5.12 Sprężanie adiabatyczne i fale uderzeniowe 16 5.13 Reakcje egzotermiczne, łącznie z samozapaleniem pyłów 16 6 Redukcja ryzyka 17 6.1 Zasady podstawowe 17 6.2 Unikanie lub zmniejszenie ilości atmosfery wybuchowej 18 6.2.1 Parametry procesowe 18 6.2.2 Projektowanie i konstruowanie urządzeń, systemów ochronnych i komponentów 19 6.3 Przestrzenie niebezpieczne 21 6.4 Wymagania dotyczące projektowania i konstruowania urządzeń, systemów ochronnych i komponentów, uwzględniające unikanie efektywnych źródeł zapłonu 21 6.4.1 Postanowienia ogólne 21 6.4.2 Gorące powierzchnie 22 6.4.3 Płomienie i gorące gazy 23 6.4.4 Iskry wytwarzane mechanicznie 24 6.4.5 Urządzenia elektryczne 24 6.4.6 Prądy błądzące i katodowa ochrona przed korozją 24 6.4.7 Elektryczność statyczna 25 6.4.8 Uderzenie pioruna 25 6.4.9 Fale elektromagnetyczne o częstotliwości radiowej (RF) od 104 Hz do 3 × 1011Hz 26 6.4.10 Fale elektromagnetyczne od 3 × 1011 Hz do 3 × 1015 Hz 27 6.4.11 Promieniowanie jonizujące 27 6.4.12 Ultradźwięki 28 6.4.13 Sprężanie adiabatyczne i fale uderzeniowe 28 6.4.14 Reakcje egzotermiczne, łącznie z samozapaleniem pyłów 29 6.5 Wymagania dotyczące projektowania i konstruowania urządzeń, systemów ochronnych i komponentów w celu zmniejszenia skutków wybuchu 30 6.6 Postanowienia dotyczące środków awaryjnych 30 6.7 Podstawy systemów pomiarowych i nadzorowania zapobiegających wybuchowi i stanowiących zabezpieczenia przed wybuchem 30 7 Informacje dotycząca użytkowania 31 7.1 Postanowienia ogólne 31 7.2 Informacja o uruchamianiu, konserwacji i naprawach, dotycząca zapobiegania wybuchowi 32 7.3 Kwalifikacje i szkolenie 32 Załącznik A (informacyjny) Informacja dotycząca stosowania narzędzi w przestrzeniach zagrożonych wybuchem 33 Załącznik B (informacyjny) Szczelność urządzeń 34 B.1 Postanowienia ogólne 34 B.2 Urządzenia, które są trwale technicznie szczelne 34 B.3 Urządzenia technicznie szczelne 35 Załącznik C (informacyjny) Istotne zmiany techniczne wprowadzone w niniejszej Normie Europejskiej w porównaniu z poprzednim wydaniem 37 Załącznik ZA (informacyjny) Powiązanie niniejszej Normy Europejskiej z zasadniczymi wymaganiami dyrektywy UE 94/9/WE 39 Załącznik ZB (informacyjny) Powiązanie niniejszej Normy Europejskiej z zasadniczymi wymaganiami dyrektywy UE 2006/42/WE 40 Bibliografia 41.
Norma wycofana 29.10.2019 r zastąpiona przez PN-EN 1127-1:2019-10 wersja angielska, PN-EN 1127-1:2019-10 wersja polska
Norma Europejska EN 1127-1:2022 ma status Polskiej Normy
Zastępuje PN-EN 1127-1:2009 wersja polska
Wprowadza Wprowadza EN 1127-1:2011
Keywords: Wybuchy; Normy; Zagrożenie wybuchowe; Zapobieganie wybuchom